"Een kind kan altijd groeien"

Ervaring met het VMBO van:

Familie Kroon, Ede
Vader Kees: logistiek manager
Moeder Eugénie: secretariaatsmedewerker
Zoon Bob 13 jaar: VMBO, 1e klas
Dochter Frederique 12 jaar: basisschool, groep 8

Elk kind kan altijd groeien
Als een kind op het voortgezet onderwijs goed op zijn plek zit, kan het opbloeien. En nog in verrassend korte tijd ook. Eugénie en Kees Kroon zagen dit gebeuren bij hun zoon Bob. Ze zijn er gelukkig mee en op een mooie septembermiddag vertelt Eugénie hun verhaal.

Sinds Bob op het Groenhorst College in Ede zit, zit hij beter in zijn vel. Eugénie: “Bob is een andere jongen geworden. Op de basisschool was hij wat zwaar op de hand en vond school maar niks, maar nu is hij open en vrolijk. Ik denk dat het fijn voorhem is om de basisschool achter zich te laten. Ook de vrijheid en zelfstandigheid die wij van hem verwachten, dat werkt nu. De introductiedagen op het Groenhorst waren fantastisch. Met interactieve dingen werd de klas toen meteen hecht gemaakt. Ik denk dat Bob klaar was voor deze nieuwe periode in zijn leven.”

Juiste match
Eugénie en Kees hebben de optimale match gezocht tussen school en hun kind. Toen Bob een VMBO-advies kreeg, hebben ze verschillende scholen bekeken met al hun voelsprieten zo ver mogelijk uitgestoken. Bij het Groenhorst College klikte het: “De school is laagdrempelig en kleinschalig, niet zo van hier is de docent en daar is de leerling. Het is voor Bob geen grote stap om bij zijn mentor binnen te lopen.” Eugénie ziet soms dat ouders alleen focussen op een paar scholen in de buurt.

Volgens haar loont het de moeite om verder te kijken. Neem nu het ‘groene’ VMBO waar Bob op zit. Hij had niet eens wat met groen, vertelt Eugénie, maar is nu dolenthousiast. Op vrijdagmiddag maken ze bloemstukjes. Dan neemt hij klimop mee uit de tuin en komt ‘s middags trots met een mooi stukje thuis. Overvraag je kind niet, bepleit Eugénie. Ze ziet regelmatig dat leerlingen naar scholen gaan die te hoog gegrepen zijn. Dan lopen ze een klap op en moeten in niveau zakken. Eugénie vindt dat sneu: “Een kind kan veel beter een stijgende lijn maken. Laat hem beginnen op het niveau waar hij nu zit, kijk wat zijn kwaliteiten zijn en breid daarna eventueel uit. Elk kind kan altijd groeien.”

Manieren van leren
Ze doen veel samen als gezin, vertelt Eugénie: “We gaan altijd met zijn vieren naar judowedstrijden en -kampioenschappen, want Bob en Frederique zijn allebei wedstrijdjudoka’s.” Dan ziet ze ook dat haar zoon en dochter op verschillende manieren leren: “Frederique leert makkelijk en zit heel technisch en theoretisch in elkaar. Zij kijkt de kunst af in de les, pikt de termen op en past het geleerde toe. Aan Bob kun je honderd keer vragen: ‘Wat is dat voor worp?’ en dan weet hij het niet.

Maar zet hem tegenover iemand en hij pakt hem precies zoals de leraar het voorgedaan heeft. Bij hem moet je dus anders te werk gaan en het leren verstoppen in doeopdrachtjes.” Gelukkig werkt het Groenhorst College zo. De leerlingen krijgen er veel techniek, handenarbeid en groene praktijkvakken.

Eugénie besluit met een hartenkreet: “Er wordt vaak te laag over het VMBO
gedacht - ook door de kinderen zelf - en dat is onterecht.” vindt ze. “Kinderen zouden nooit meer moeten denken: ik ben dom, dus ik moet naar het VMBO. Maar: ja, dat is een leuke school en daar wil ik naartoe.”

Lees ook de volgende ervaring: "Geven en krijgen".

star_red star_red